Ankilozirajući spondilitis značenje

Ankilozirajući spondilitis (AS) je hronična, zapaljenska reumatska bolest koja primarno pogađa zglobove i ligamente kičmenog stuba. Reč "ankilozirajući" dolazi od grčke reči "ankylos," što znači ukočen, a "spondilitis" je izvedeno od latinskog "spondylos," što znači pršljen, i grčke reči "itis," što znači upala. Dakle, ankilozirajući spondilitis u bukvalnom prevodu znači "ukočeni zapaljenski pršljen". U imenom asocira na bolesti degenerativnog tipa. Početni simptomi često uključuju bol i ukočenost u donjem delu leđa i kukovima, naročito ujutru ili posle dužih perioda neaktivnosti. Kako bolest napreduje, zapaljenje može uzrokovati da kosti (češće pršljenovi) postanu koštane, što može dovesti do fuzije (spajanja) pršljenova i rezultirati čvrstom i nefleksibilnom kičmom. Ova fuzija može ozbiljno ograničiti pokretljivost kičme. Osim kičme, ankilozirajući spondilitis može uticati i na druge zglobove i organe, uključujući rebra, kukove, ramena, kolena, oči (iritis, odnosno uveitis), pluća i srce. Uzroci ankilozirajućeg spondilitisa još uvek nisu u potpunosti razjašnjeni, ali značajnu ulogu igraju genetski faktori. Oko 90% osoba sa ovom bolešću nosi gen HLA-B27, mada ne svih individue sa ovim genom razvijaju spondilitis. Lečenje je usmereno ka kontroli simptoma i održavanju maksimalne funkcionalnosti. Uprkos činjenici da ne postoji lek za ankilozirajući spondilitis, lekar može preporučiti kombinaciju lekova, fizikalne terapije i, u retkim slučajevima, hirurške intervencije kako bi se smanjio bol i upala, i poboljšala pokretljivost zglobova. Uspešno upravljanje stanjem zahteva multidisciplinarni pristup koji često uključuje reumatologe, fizioterapeute i, ponekad, ortopede. Vežbe koje poboljšavaju fleksibilnost i jačaju mišiće, takođe su ključne komponente tretmana. Sa pravilnim lečenjem, mnogi pacijenti sa ankilozirajućim spondilitisom mogu voditi aktivne i produktivne živote.

Komentari