Pseudoklasicizam značenje

Pseudoklasicizam je umetnički stil koji se javlja tokom 18. i 19. veka i karakteriše ga imitacija klasične grčko-rimske umetnosti. Naziv potiče od latinske reči "pseudus", što znači lažan ili lažni, i klasicizma, koji se odnosi na umetnost i arhitekturu antičke Grčke i Rima. Iako je klasicizam bio dominantan stil tokom 18. veka, pseudoklasicizam se pojavljuje kao posleratna reakcija na preteranu i dekadentnu umetnost rokokoa, koja je bila popularna tokom prethodnog perioda. Pseudoklasicizam je bio pokušaj povratka jednostavnoj, simetričnoj i harmoničnoj estetici klasične antike. U slikarstvu, pseudoklasicizam je podrazumevao slikanje prema klasičnim kanonima kompozicije, proporcija, idealizaciji tela i jasnim konturama. Slike su često prikazivale scene iz antičke mitologije, istorijske događaje ili portrete inspirisane starim rimskim skulpturama. Najpoznatiji slikari pseudoklasicizma su Jacques-Louis David i Antonio Canova. U arhitekturi, pseudoklasicizam se ogledao u građenju monumentalnih zgrada sa klasičnim elementima kao što su stubovi, frontoni, simetričnost i ravnoteža. Mnogi javni spomenici, dvorci i palate iz tog vremena su izgrađeni u pseudoklasičnom stilu kako bi naglasili moć i autoritet vladara. Kao primer se može navesti The White House u SAD-u ili The Brandenburg Gate u Berlinu. Pseudoklasicizam predstavlja novo tumačenje klasičnih ideala i oblika, ali sa modernizovanim pristupom i svrhom. Iako oponaša umetnost klasične antike, pseudoklasicizam ima svoje karakteristične elemente i nije potpuno identičan sa originalnim klasičnim stilom. To je stilski izražaj epohe koja je težila ka jednostavnosti, harmoniji i jasnoj strukturi, istovremeno zadržavajući elemente moderniteta.

Komentari