Sholasticizam značenje

Sholasticizam je filozofski i teološki sistem koji je prevladavao u srednjovekovnoj Evropi, posebno između 9. i 17. veka. Njegov osnovni cilj bio je da pomiri hrišćansku teologiju sa antičkom filozofijom, posebno sa radom Aristotela. Razvio se unutar srednjevekovnih univerziteta i obrazovnih institucija kao dominantan metod istraživanja i obrazovanja. Glavne karakteristike sholasticizma uključuju: 1. **Sintezis vere i razuma**: Sholastičari su verovali da je moguće doći do istine kroz razumnu analizu i logičku argumentaciju, ali uvek u skladu sa hrišćanskom verom. 2. **Korišćenje dijalektike**: Dijalektika, ili umetnost vođenja rasprave i debate, bila je ključna metoda za rešavanje teoloških i filozofskih pitanja. 3. **Sistematičnost i rigoroznost**: Strogi metodološki pristup i detaljno razmatranje svih argumenata za i protiv određene tvrdnje. 4. **Komentari i glosae**: Sholastičari su koristili tekstove antičkih filozofa, posebno Aristotela, dodajući svoje komentare i tumačenja. Takođe su često pisali glosse (komentare) na dela ranijih teologa i filozofa. 5. **Autoritet i tradicija**: Veliki značaj pridavan je mišljenjima ranije priznatih autoriteta, kao što su crkveni oci i veliki mislioci prošlosti. Neki od najpoznatijih predstavnika sholasticizma su: - **Anselmo od Kenterberija**: Razvio ontološki argument za postojanje Boga. - **Toma Akvinski**: Autor monumentalnog dela "Summa Theologica", koji je pokušao da objedini Aristotelovu filozofiju sa hrišćanskom teologijom. - **Duns Skot**: Poznat po svom radu na problemu univerzalija i Božje prirode. - **Vilijam Ockham**: Razvio poznatu "Ockhamovu oštricu", princip prema kojem se preferiraju jednostavnija objašnjenja. Iako je sholasticizam bio predmet kritike zbog svoje ponekad preterane sklonosti ka suptilnim teološkim i filozofskim raspravama, njegov uticaj na razvoj zapadne misli, posebno na metodologiju i strukturiran pristup obrazovanju, ne može se osporiti.

Komentari